Esther van Koot
Ik ben dankbaar dat ik de vrije keuze heb en deze vanuit mijn hart mag maken, om met hem deze weg te mogen bewandelen. Het is tijd om mijn naam te gaan dragen zoals Hij het bedoeld heeft, net zoals in de bijbel; een vrouw met een bestemming. Want ik geloof, dat alles wat er is gebeurd, een reden heeft. Het heeft mij gevormd, het heeft mijn ogen geopend en het heeft mij doen beseffen tot wie ik nu vandaag de dag ben: ik ben een kind van God, ja, Zijn kind.
Ik ben Esther, 28 jaar en moeder van Jaé (2). Ik ben samen met Jairo, de vader van Jaé.
Momenteel werk ik op een beheerafdeling van een mooie en fijne organisatie.
Naast mijn huidige werk volg ik een coach-opleiding en houd ik mij bezig met mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Dansen en muziek luisteren zijn voor mij enorm belangrijk. Lezen vind ik heerlijk en er op uit gaan met mijn gezin, familie of mijn vriendinnen vind ik heel fijn.
Ik kom uit een niet-christelijke omgeving, ik ben niet gelovig opgevoed en nog erg zoekende. Alles wat ik nu meemaak in het geloof voelt als een cadeau.
Rond mijn 8e levensjaar voelde ik mij van de ene op de andere dag niet meer happy.
Ik hopte van therapeut naar therapeut, omdat ik niet begreep waar dit gevoel vandaan kwam.
Deze strijd heeft vanaf dat moment mijn hele leven voortgeduurd en mij in zijn macht gehad.
Ik zocht het in allerlei therapieën, maar niks leek te helpen. Mentale en lichamelijke uitingen dienden zich aan: van angsten, tot depressieve gevoelens, van pfeiffer tot innerlijke leegte en onrust. Ik heb heel veel gevochten, tegen mezelf en de gevoelens. Ik voelde me erg ongelukkig.
Toen ik voor het eerst naar een kerk ging, dat was in februari 2019 bij Mozaiek033, voelde ik mij direct thuis en wilde ik niet meer weg. Eerst anoniem, maar nu voor mijzelf steeds zichtbaarder binnen de gemeente: de Alpha-cursus, het opdragen van onze mooie zoon, nu mijn eigen doop, en op termijn een bediening binnen een van de pijlers. De fijne mensen die ik heb mogen ontmoeten binnen deze gemeente, die mij hebben geholpen in het geloof geven mij energie. Wat een cadeau!
Sinds ik steeds meer besef dat God mijn geluk en niet mijn ongeluk voor ogen heeft en mij een hoopvolle toekomst zal geven, geloof ik dat ik bij Hem eindelijk mijn rust mag gaan vinden waar ik al zo lang naar op zoek ben. Ik hoef niet meer te vechten. Ik mag nu gaan vertrouwen. Vertrouwen op Hem.

