Doopgetuigenissen

Ik ben Irene Lergner, 40 jaar, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Ik ben gelovig opgevoed, maar pas in mijn volwassen leven ben ik gaan ontdekken wat een persoonlijke band met God inhoudt. Ondanks dat in mijn nabije omgeving veel mensen niet- of zelfs anti-gelovig zijn, onder wie mijn eigen man, trok God mij steeds dichter naar Zijn hart en maakte Hij mij gevoelig voor Zijn stem.

In mijn kwetsbare momenten en ook in het echte/pure contact met anderen, bemerkte ik steeds vaker dat er een soort warme gloed door mijn lichaam trok. Deze ervaring ben ik gaan herkennen als de warmte van de Heilige Geest, die vaak gepaard gaat met bemoedigende woorden/beelden/liedjes voor mijzelf of de ander. Ik kreeg het verlangen om hiervan te delen, om Gods liefde door mij heen naar anderen te laten stromen. Na enkele jaren oefenen met luisterend bidden heb ik mij aangesloten bij het ministryteam in mijn toenmalige kerkgemeenschap. Als ministry-teamlid werd ik getuige van Gods werk in het leven van anderen en ik ben dankbaar dat ik hierin een klein schakeltje mag zijn.

In coronatijd heb ik veel livestreams van Mozaiek gekeken en langzaamaan werd het verlangen groter om mij aan te sluiten bij Mozaiek Nijkerk. God heeft die weg, die vol hobbels en praktische bezwaren lag, echt voor mij gebaand. Op dit pad ben ik bemoedigd doordat ik op belangrijke momenten tot 4x het beeld tegenkwam van een uitgebloeide paardenbloem die op het punt stond te worden uitgeblazen.

 In de doopdiensten die ik meemaakte bij Mozaiek bemerkte ik ook het verlangen om me te laten dopen. Dat had ik eerder nooit zo toegelaten, omdat ik niet wist dat dat een optie was als je al als kind bent gedoopt en ook al belijdenis hebt gedaan. Maar het water riep me gewoon.

Toen ik in juni 2023 deel werd van Mozaiek heb ik me ook gelijk aangesloten bij het ministryteam. Het ‘toeval’ wil dat ik de week erna direct mocht meebidden in een doopdienst. Daar werd ik echt gegrepen door Gods Geest en voelde ik dat ik nu ook stappen mocht gaan zetten om mijn eigen doop voor te bereiden. Op de New

Wine-conferentie deze zomer werd ik daarin nog eens gesterkt doordat ik het beeld kreeg van een libelle, samen met de tekst ‘Het oude is voorbijgegaan, zie: het nieuwe is gekomen’ (2 Kor. 5:17) . Libellen blijken jaren kleurloos onder water te leven, daar keer op keer vervellen, en pas boven water te komen en kleur aan te nemen als zij ‘klaar’ zijn en vleugels hebben gekregen. Dit was voor mij het laatste zetje om te gaan voor de doop.

Ik zie ernaar uit om mijn oude gedaantes en worstelingen af te leggen en helemaal te worden zoals God mij bedoeld heeft. Ik verlang ernaar om Jezus’ ogen en oren, handen en voeten in deze wereld te zijn, Zijn hoop en liefde te mogen uitleven en doorgeven. De doop is voor mij het symbool van mijn overgave hieraan. En hoe symbolisch is het dat deze doop exact 40 jaar (-1 dag) na mijn kinderdoop zal plaatsvinden?

Bijgaand tweezijdig raamkunstwerk, op het raam van mijn werk-/chillkamer, heb ik gemaakt na de bewuste New Wine. Het herinnert mij steeds aan de vernieuwing die God in mijn leven aan het brengen is, zelfs als ik in het naastgelegen trapgat loop, waar het een prachtige schaduw in werpt. Het symboliseert Jezus’ (doorboorde) handen, die mij (de libelle) uit het water hebben gehaald en mij met

kracht en kleur de wereld in laten vliegen, gesteund door zijn Heilige Geest (de duif rechtsboven). Want het oude is voorbijgegaan en zie: het nieuwe is gekomen!