Shirley Jansen
Dat ik mij heb laten dopen voelt zó goed dat ik God op deze manier heb kunnen bevestigen dat ik voor Hem kies en dat ik dat altijd zal blijven doen. Ik weet nu: ik hoef het niet meer alleen te doen. God geeft mij richting, helpt mij te groeien en mijzelf te ontwikkelen!
Mijn naam is Shirley, 25 jaar en ik woon in Nijkerk. Ik wist wie God was, maar het enige wat ik af en toe deed, was danken. Ik wilde niks vragen, omdat ik vond dat ik alles zelf moest doen. Er is zelfs een periode geweest waarin het voelde alsof ik mijn identiteit kwijt was. Daarom ben ik op zoek gegaan naar mijzelf en naar wie ik wil zijn. Die zoektocht wilde ik helemaal alleen doen, zodat ik altijd op mijzelf kon terugvallen als het even tegenzat. Maar eerlijk gezegd had ik geen handvaten en ook geen echte richting. Ik was in die periode wel weer gelukkig geworden, maar later gebeurde er iets in mijn omgeving waardoor het voelde alsof de hele wereld op mijn schouders lag. Ik bleef God af en toe danken, maar ik vroeg Hem niks. Tijdens een gebed kreeg ik op een gegeven moment een boodschap. Het was geen stem of beeld, maar meer een ingeving van binnen: “Je hoeft het niet alleen te doen.” Dat vond ik zó bijzonder. Vanaf dat moment heb ik een mijn nieuwe uitdaging gekregen: kwetsbaarder durven zijn en de controle leren loslaten. Een paar weken later ben ik weer gaan bidden. Dit keer dankte ik niet alleen, maar stelde ik ook vragen. Ik zei: “Ik ben er klaar voor. Ik wil geloven en de juiste weg volgen, maar ik weet niet wat de waarheid is en hoort Jezus daarbij? Ik laat de controle los en geef mij over.” De volgende ochtend ben ik wakker geworden en ik geloofde volledig in God. Ik wist ook gelijk dat Jezus daarbij hoort. Het voelde alsof ik in mijn slaap de waarheid had gezien en ontvangen, alsof ik een nieuw leven had gekregen. In eerste instantie hoefde dopen niet voor mij, omdat ik het al van binnen voelde. Twee weken later heb ik voor het eerst Moaiek033 bezocht gewoon om te kijken of de kerk iets voor mij zou kunnen zijn. 'Toevallig' was er die dag een doopdienst. Halverwege deze dienst kwam de oproep dat je je ook kon laten dopen als je je niet opgegeven had. Op dat moment voelde ik zó sterk dat ik dit wilde. Ik ben naar iemand toegelopen en ik heb mij laten dopen. Dit voelt zó goed dat ik God op deze manier heb kunnen bevestigen dat ik voor Hem kies en dat ik dat altijd zal blijven doen. Ik weet nu: ik hoef het niet meer alleen te doen. Ik merk in deze korte tijd al zoveel verschil. God geeft mij richting, helpt mij te groeien en mijzelf te ontwikkelen op een manier dat ik nooit zou kunnen als ik alleen op mijzelf zou blijven vertrouwen.
